این پژوهش به مطالعه تاثیر گرایش کارآفرینانه بر یادگیری استراتژیک با تاکید بر نقش استراتژی اثرسازی می پردازد. یادگیری استراتژیک در بردارنده توانایی بنگاه در ایجاد، تجمیع و تفسیر دانش استراتژیک و عمل بر مبنای آن دانش بمنظور ایجاد تغییر استراتژیک است. در حالیکه ادبیات موجود، یادگیری استراتژیک را بعنوان نتیجه اجتناب ناپذیر گرایش کارآفرینانه معرفی می کند اما هنوز در مورد اینکه کدامیک از دو رویکرد رسمی و منعطف در ایجاد استراتژی تاثیر مثبتی بر این رابطه دارد، نتایج متناقضی در ادبیات دیده می شود. پژوهش حاضر با تمرکز بر استراتژی اثرسازی بعنوان یک رویکرد منعطف و مبتنی بر کنترل در ایجاد استراتژی به مطالعه نقش میانجی آن در رابطه بین گرایش کارآفرینانه و یادگیری استراتژیک می پردازد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-همبستگی می باشد. داده های این پژوهش از طریق توزیع پرسشنامه استاندارد در میان مالکان و مدیران ارشد 210 مورد از شرکتهای دانش بنیان حوزه فناوری اطلاعات که بطور تصادفی از بین 444 مورد انتخاب شده اند، جمع آوری شده است. به منظور آزمون فرضیه های پژوهش از روش مدلسازی معادلات ساختاری (با استفاده از نرم افزار Smart PLS. 03) برای تجزیه و تحلیل داده های کمی استفاده کرده ایم. نتایج نشان می دهند که در یک بنگاه با گرایش کارآفرینانه، اتخاذ استراتژیهای اثرسازانه تجربه گرایی وانعطاف پذیری بطور مثبت و استراتژی پیش تعهد به طور منفی، بر یادگیری استراتژیک اثر می گذارند.

اثرسازی و علیت به عنوان دو منطق بنیادی تصمیم گیری از حوزه های پژوهشی رو به رشد در حوزه کارآفرینی است. هدف این مقاله بررسی تاثیر علیت و ابعاد اثرسازی (آزمایش گری، زیان قابل تحمل، انعطاف پذیری و پیش تعهدات) بر عملکرد کسب و کار با رویکرد فازی است. در این پژوهش علاوه بر بررسی علی شروط لازم و کافی، در شکل گیری عملکرد کسب و کار، ترکیبات موثر علیت و ابعاد اثرسازی در شکل گیری عملکرد کسب و کار مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش از منظر هدف کاربردی است و داده ها به روش، توصیفی-همبستگی گردآوری شده است. جامعه آماری پژوهش، بر اساس آمار سازمان نظام صنفی رایانه ای تهران شامل 170 کسب وکار استارتاپی در سال 1399 در شهر تهران است که بیش از سه سال فعالیت دارند. بر اساس فرمول کوکران نمونه آماری 118 محاسبه شد که به روش نمونه گیری تصافی، 120 نمونه گردآوری شده و با نرم افزارهایfsQCA3 و SPSS24 تجزیه و تحلیل شده است. بر اساس یافته ها، از میان علیت و ابعاد مختلف اثرسازی، یک بعد از شروط لازم و پنج بعد نیز از شروط کافی برای عملکرد کسب و کار است. در نهایت دو نوع مسیر علی پیچیده و مرکب احصا شد، که هرکدام از آنها چهار ترکیب مختلف از علیت و ابعاد اثر سازی را در جهت عملکرد کسب و کار معرفی کرده است.

رویکردهای مدیریت پروژه به منظور مواجهه با چالش های محیط پیچیده و پویا که از ویژگی های تصمیم گیری در عصر حاضر می باشد به سمت انعطاف پذیری و سازگاری بیشتر حرکت کرده اند. بنابراین، توجه به تغییرات بالقوه در منطق زیربنایی تصمیم گیری پروژه، به عنوان یک جزء حیاتی از رویکردهای مدیریت پروژه به روز و موثر، اجتناب ناپذیر است. در این پژوهش به بررسی تاثیر عدم قطعیت و نوآوربودن پروژه در کارایی پروژه های صنعتی با در نظرگرفتن نقش میانجی اثرسازی و علیت پرداخته می شود، منطق اثرسازی که معمولاً با کارآفرینی و عدم قطعیت مرتبط است، به عنوان یک رویکرد تصمیم گیری جایگزین برای منطق عقلایی علیت که به طور سنتی زیربنای فرآیندهای مدیریت پروژه است، در نظر گرفته می شود. ‍‍‍‍‍‍نمونه تحقیق شامل 153 فرد فعال در تصمیم گیری های پروژه های صنعت خودرو شامل شرکت های تولید کننده خودرو و قطعه سازان می باشد. نتایج حاصل از مدل سازی معادلات ساختاری نشان می دهد عدم قطعیت و نوآوری پذیری در گرایش به رویکرد تصمیم گیری اثرسازانه در تیم پروژه تاثیر مثبت دارد. همچنین در حالی که تاثیر رویکرد تصمیم گیری علّی بر کارایی پروژه تایید شد، تاثیر رویکرد تصمیم گیری اثرسازانه بر کارایی پروژه های صنعت خودرو در این پژوهش مورد تایید قرار نگرفت. در پایان پیشنهاداتی برای ارتقا عملکرد پروژه های صنعتی با تاکید بر سبک های تصمیم گیری اثرسازی و علیت ارائه شده است.

اثرسازی و علیت، نماینده دو نوع منطق تصمیم ‎گیری کارآفرینان در فرایند کارآفرینی هستند. اثرسازی بر استفاده از ابزارهای موجود، کنترل آینده و انعطاف پذیری و شناسایی فرصت های بالقوه بازار در یک محیط پرابهام تأکید دارد. منطق علیت گرا بر برنامه ریزی رسمی، پیش بینی آینده و تحلیل رقابتی تمرکز دارد. پژوهش ها نشان می دهند که کسب وکارهای جدید، اغلب منابع نوآوری هستند ولی چنین شرکت هایی به ندرت قادر به سرمایه گذاری در فرایندهای پرهزینه هستند و در عوض از مسیرهای جایگزین برای تولید نوآوری استفاده می کنند. درواقع اقدامات نوآورانه کسب وکارها با به کارگیری رویکردهای اثرسازی و علیت و برای کاهش نبوداطمینان صورت می گیرد. بر این اساس این پژوهش بررسی می کند که چگونه تعاملات ترکیبی از اصول اثرسازی (شامل آزمایش­گری، زیان قابل تحمل، انعطاف پذیری و پیش تعهدات) و علیت، منجر به نوآوری کسب وکار می شود. در این مطالعه تحلیل مقایسه ای کیفی مجموعه فازی و پیکربندی هایی از ابعاد اثرسازی و علیت مرتبط با نوآوری کسب وکار بررسی شده است. نمونه تحقیق شامل 145کارآفرین مستقر در پارک های علم و فناوری می باشد. نتایج، نشان دهنده هشت ترکیب از علیت و ابعاد اثرسازی است که به سطح بالایی از نوآوری منجر می شوند. نتایج نشان داد که هیچ شرطی به تنهایی برای نوآوری کسب وکار لازم نیست و کارآفرینان مستقر در پارک های علم و فناوری، از مؤلفه های اثرسازی و علیت در پیکربندی های پیچیده استفاده می کنند. در انتها پیشنهاد هایی برای مطالعات آتی ارائه شده است.

کارآفرینان در مواجهه با شرایط مختلف در دستیابی به اهداف خود بر شیوه های رفتاری علیت، اثرسازی و بریکلاژ برای تصمیم گیری تکیه می‎کنند. این سه منطق تصمیم گیری با توجه به موقعیت به طور همزمان به کار می روند. با این حال در مطالعات محققان بیشتر بر عوامل سطح فردی تمرکز داشته و کمتر به عامل زمینه و اکوسیستم توجه دارند. درواقع پژوهش ها کمتر تأثیر متقابل فرد، زمینه و اکوسیستم در تصمیم گیری کارآفرینانه توجه داشته اند. این تحقیق بر اساس هدف کاربردی است و در چارچوب یک تحقیق کیفی با استفاده از روش مورد کاوی مبتنی بر تمپلیت یا الگو، معیارهایی برای سه منطق تصمیم گیری تعیین شد و از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته وجود این معیارها بررسی گردید. بر این اساس بیست مصاحبه در دو نمونه مستقل، با کارآفرینان مستقر در پارک های علم و فناوری دانشگاه‎های تهران، صنعتی شریف، شهید بهشتی و ناحیه نوآوری شریف انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که کارآفرینان مستقر در پارک ها به دلیل اجبار به رعایت الزامات رفتار علیت‎گرا و کارآفرینان مستقر در ناحیه نوآوری به دلیل نیاز کمتر به رعایت قواعد رسمی و مکتوب رفتارهای اثرسازانه و تمایل به بریکلاژ بیشتری دارند. در ادامه این موضوع تببین و یک قضیه مطرح شده است. در پایان پیشنهاد هایی برای محققان بعدی ارائه شده است.

عملیات روانی از شیوه های اعمال قدرت در عصر کنش های نوین بین المللی است که کاربست آن در برساخت موضوع ات متعدد بویژه برنامه هسته ای ایران، مسئله حیاتی در محیط شناسی راهبردی انقلاب اسلامی و روندهای ناأمن ساز مرتبط با آن قلمداد می گردد . این پژوهش در صدد شناخت راهکنش های عملیات روانی در قبال برنامه هسته ای ج.ا.ا ، توسط نهادهای آمریکا محور بوده است. همچنی ن پژوهش از نظر هدف ، کاربردی و از نظر نوع تحقیق ، توصیفی - تحلیلی است که اطلاعات آن با تکیه بر جمع آوری اسنادی و کتابخانه ای و با استفاده از روش تحلیل محتوای کمی با تکنیک کیوسرت تدوین یافته است . سوال اصلی مقاله حاضر اینست که آمریکا از چه سازوکارهای و راهکنش های عملیات روانی در قبال برنامه هسته ایران استفاده کرده است؟ برای پاسخ به سوال فوق، فرضیه مقاله اینگونه تدوین یافته است که راهکنش های عملیات روانی آمریکا در مورد برنامه هسته ای ایران، سازوکارهای اعتبارسازی، متقاعدسازی، متهم سازی ( سوژه سازی ) از ج.ا.ایران و خنثی سازی ( بی اثرسازی ) بوده است . یافته های مقاله حکایت از آن دارد که نهادهای جنگ نرم ایالات متحده آمریکا با بهره گیری از راهکنش های متقاعدسازی و اعتبارسازی در دوران تصویب توافق های هسته ای و راهکنش های متهم سازی ( سوژه سازی ) و خنثی سازی ( بی اثرسازی ) در پسا مذاکرات نقش زیادی در تصاعد تهدیدات نرم و ساخت روندهای امنیتی در موضوع فعالیت های هسته ای جمهوری اسلامی ایران داشته است .

این پژوهش می کوشد تا زبان بدن کاندیداهای نامزد دوازدهمین دوره ریاست جمهوری ایران در حالت های مختلف حین مناظره مورد کنکاش قرار دهد. روش مورد بررسی از نوع تحلیل محتوای کیفی است. مطابق نتایج پژوهش، عمده ترین مفاهیم مرکزی زبان بدن؛ در لحن صدا (ایجاد آرامش و حفظ خونسردی- تفهیم مطالب و اعتبار سنجی- نقد وضع موجود و بی اعتبارسازی صحبت های دیگران- تسلط بر صحنه و مدیریت آن - تعادل داشتن در صحبت کردن- صدای محکم و بلند تأکید بر کلمات مخاطب قرار دادن رقبا- ایجاد وضع برتر نبست به رقیبان)؛ در نوع نگاه (تسلط بر اوضاع و آرامش- تعجب و تردید در بازنمایی واقعیت - مخاطب قرار دادن آحاد جامعه- عدم هیجان و نداشتن اضطراب - در حالت نگاه بعضی از کاندیداها بی اثرسازی نقدها)؛ حالت دست ها (تصدیق ادعاها - در صورت عدم استفاده از دست ها یقین دادن به مردم درباره آمادگی روانی نسبت به نقد و بیشتر اتکا بر زبان گفتاری) بوده است و کانون اشتراک آن ها در استفاده از زبان بدن بیشتر به سمت تسلط بر اوضاع و حفظ آرامش و خونسردی و مخاطب قرار دادن آحاد مردم بوده است.

این مقاله به جایگاه «حجاب» در جهت گیری نیروهای سیاسی و اجتماعی فعال در نهضت ملی کردن صنعت نفت در اواخر دهه 1320 شمسی (13201330) اختصاص دارد. دهه 1320 و به ویژه تحولات اواخر این دهه، تحت تاثیر دو دسته روندهای بین المللی و داخلی است: نخست «چرخش استعماری»، و ظهور نظم تازه جهانی پس از جنگ جهانی دوم و نیز بازخیزی اسلامی در نتیجه افول سلطنت های ملی در کشورهای اسلامی؛ و دوم، احیای نیروهای سرکوب شده اجتماعی و سیاسی پس از برکناری رضاخان و بازبینی راهبردهای سیاسی و اجتماعی نیروهای متجدد ملی گرا برای عبور از بحران مشروعیت ناشی از ملی گرایی استبدادی رضاخانی. مقاله نشان خواهد داد که در میانه مناقشات بر سر نفت و انتخابات در تحولات آخر این دهه، چگونه مسیله زنان تحول یافته است و سه راهبرد در میان نیروهای سیاسی و اجتماعی پیرامون موضوع «حجاب» را شرح خواهد داد: راهبرد نادیده انگاری سیاسی حجاب، راهبرد بی اثرسازی اجتماعی حجاب و راهبرد الزامی سازی حداکثری حجاب. در این مقاله، برای استخراج داده، به منابع و مواضع جبهه ملی ایران، حزب توده ایران، جامعه مجاهدین اسلام و جمعیت فداییان اسلام رجوع شده و از منابع دست اول تاریخی و تاریخ شفاهی استفاده شده است.

هدف ­گرایی (علیت) و امکان­ گرایی (اثرسازی) دو منطق تصمیم گیری است که کارآفرینان در انجام فعالیت ­هایشان بکار می ­گیرند. در طول دو دهه گذشته، توجهات فزاینده ای به دو منطق رفتاری که کارآفرینان در راه اندازی و توسعه شرکت­های جدید بکار می ­گیرند شده است. پژوهش­ های موجود حاکی از آن است عملکرد کسب و کار با هدف گرایی و امکان گرایی رابطه دارد. هدف این مقاله بررسی هدف ­گرایی و امکان ­گرایی (با چهار بعدآزمایش ­گری، زیان قابل تحمل، انعطاف پذیری و پیش تعهدات) بر عملکرد کسب و کار با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری است. این پژوهش از منظر هدف کاربردی است و داده­ها به روش، توصیفی-همبستگی گردآوری شده است. جامعه آماری پژوهش، کسب ­و­کار های فعال در صنعت فناوری اطلاعات است. نمونه آماری از طریق فرمول کوکران، شامل 175 کارآفرین فعال در این حوزه است که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شده­اند. داده­ های گردآوری شده، با نرم افزارهایSPSS26 و SmartPLS3 تجزیه و تحلیل شده است. یافته­ های تحقیق نشان می دهد که انعطاف پذیری، هدف گرایی، آزمایش گری با عملکرد کارآفرینانه رابطه ای مثبت و معنی دار دارد؛ و زیان قابل تحمل و پیش تعهدات با عملکرد رابطه ای منفی و معنی دار دارد.